Her şeyin başladığı yerde, bugün her şey bir araya geliyor

EVIM Yönetim Kurulu Başkanı Matthias Loyal, “Bu festival, EVIM’i EVIM yapan şeyin ne olduğunu gösteriyor: Farklı yaşlardan ve çok çeşitli yaşam öykülerine sahip insanlar bir araya geliyor, tanışıyor ve bir topluluk oluşturuyor” dedi.

Göz kırparak “Tepedeki Mini-EVIM”den bahsetti. Kendisi ve yönetim kurulu arkadaşları “vadiden” gelmiş olsalar da, Tennelbachtal vadisinin yukarısındaki bu tesis bugün EVIM’in sunduğu hizmetlerin tüm yelpazesini bir araya getiriyor. Ludwig-Eibach-Haus’un tesis müdürü Tanja Salder, birçok organizasyonel ipin bir araya geldiği noktaydı. Tüm bölümlerden gelen ekiple birlikte, terletici sıcaklıklara rağmen konukların en iyi şekilde ağırlandığı ve her yönüyle kendilerini rahat hissedebilecekleri bir festival düzenlemeyi başardılar. 

Çeşitliliği keşfetmek

Bilgilendirme stantları ve harika bir katılım etkinliği, farklı bölümlerin çalışmalarına dair fikir verdi. Eğitim bölümünden bir çalışan şöyle dedi: “Çocuk yurdunda iş seyahatinde olan ebeveynlerin çocukları için çalışan bir ay oldu ve burada gençler için üç yaşam grubu olduğunu bile bilmiyordum. Bu festival sayesinde bunu deneyimleyebilmek çok güzel.” Hizmetli Konut’tan bir sakin ise durumu daha da kısa ve öz bir şekilde özetledi: “Nihayet burada neler olup bittiğini öğrenebiliyoruz.”

Birçok parçadan bir bütün oluşur

Şenliğin en dikkat çeken etkinliklerinden biri, Gençlik Yardımı biriminden Zoe Kunz’un düzenlediği yaratıcı etkinlikti. Konuklar, EVIM el figürlerinin etrafına dört çalışma alanının renklerinde küçük ahşap kareler yerleştirdiler. Birçok parçadan ortak bir sanat eseri ortaya çıktı – bu, tesis içindeki birlikteliğin sembolüydü. Resim, gelecekte tesisler arasında dolaşacak ve ilk “GemeinsamEins” şenlikli öğleden sonrasını anımsatacak.

“Burada pek çok insan kapı kapıya yaşıyor ya da çalışıyor. Bu kutlama, birbirimizle tanışmak ve birbirimizi tanımak için bir fırsat yaratıyor,” dedi Yaşlılara Yardım Birimi müdürü Peter Kiel.

Müzik, gönüllülük ve keyifli sohbetler

Yazın en sıcak günlerine rağmen gölgeli bahçe parkı hızla doldu. Müzik eşliğinde, Rheingau’dan gelen Rick Cheyenne, müziğiyle her nesilden insana ulaştı.

Şenliğin başarısında, gençlik yardım hizmetinden yararlanan gençlerin payı büyüktü. Onların hazırladığı yemekler büyük beğeni topladı. 17 yaşındaki Sahyd, diğer gençlerle birlikte Afganistan’ın ulusal yemeği olan Qabuli Palaw’ı – pirinç ve geleneksel baharatlarla hazırlanmış kuzu eti – servis etti. Tarifin tam olarak nasıl yapıldığını ise, göz kırparak söylediği üzere, yine de sır olarak saklamak istedi. Ve mangal ekibi olarak gençler, konukların iştahını kabartmak için ellerinden gelenin en iyisini yaptılar.

Mansoor da bu tesiste nesiller arası bağın uzun zamandır yaşandığını gösterdi. Dokuzuncu sınıf öğrencisi Mansoor, Ludwig-Eibach-Haus’ta stajını tamamlamış, sakinlere yürüyüşlerinde eşlik etmiş ve yemek saatlerinde onlara yardımcı olmuştu. İleride acil tıp teknisyeni olmak istiyor.

Rick Cheyenne, gençlerin bu gayretini özellikle takdir etti: “Bugün bu kadar çok gencin yardım edip bu etkinlikte yer almasını görmek gerçekten etkileyici.”

Gelecek vaat eden başarılı bir başlangıç

Müzik, sohbetler ve pek çok karşılaşma arasında, ortak bir mahalle şenliğinin barındırdığı potansiyel net bir şekilde ortaya çıktı. “Buradaki her şeyi ayarlayan insanları da düşünmek gerekir,” dedi ServiceWohnen’den bir ziyaretçi. “Bunu takdir etmek ve şenliğe katılmak istiyoruz.”

Olumlu tepkiler, gelecek için umut veriyor. İleride bu festival, mahalledeki komşulara da açılabilir.

İlk adım atıldı – ve bu adım, insanlar yan yana değil, birbirleriyle birlikte yaşayıp, çalışıp ve kutlama yaptıklarında ne kadar çok şeyin ortaya çıkabileceğini gösteriyor. (hk)