Karşılaşma ve hareket yoluyla güven – Kapsayıcılık için bir ders
Hattersheim'daki Schlockerhof'ta yaklaşık 500 engelli kişi atölyelerde ve dış işyerlerinde çalışmaktadır. Bunlardan biri de Till Alexander Hamster'dir. 25 yaşındaki genç, açık kişiliğiyle olduğu kadar tutkusu olan dansla da tanınmaktadır. Breakdansçı olarak düzenli olarak çevresindekileri heyecanlandırıyor ve son zamanlarda Schlockerhof'taki komşu EVIM kreşindeki çocukları da.
Kapsayıcılığın anahtarı: karşılaşma
Helen Schulschenk, haftada bir kez, değişen atölye çalışanlarıyla birlikte kreşi ziyaret ediyor. 23 yaşındaki sosyal hizmet öğrencisi, staj dönemi boyunca müzik etkinliklerine yeni bir soluk getirdi ve engelli çocuklar ve yetişkinlerden oluşan kapsayıcı bir koro kurdu. Proje fikri, Schlockerhof'un eğitim müdürü Simon Giller'e aitti ve Helen'in hemen ilgisini çekti. Müzik, Helen'in ikinci büyük tutkusu: Şarkıcı olarak bölgedeki etkinliklerde başarılı performanslar sergiliyor ve şarkılarını streaming platformlarında yayınlıyor.
Kreş yönetimi de projeyi başından beri destekledi ve hem ebeveynleri hem de çocukları projeye ikna etti. Karşılıklı tanışmayı derinleştirmek için koro provalarına ek olarak kişisel ziyaret saatleri de düzenlendi. Şubat ayında yapılan bir randevuda Till Klanghölzer, ritim aletleri ve çıngıraklar getirdi – ve en önemlisi enerjisini. "16 yıldır dans ediyorum" diyor kendinden emin bir şekilde. Onun "havalı hareketleri" çocukların gözlerini parlatıyor, özellikle de breakdans'tan etkilenen beş yaşındaki Marlo'nun.
Hareket, kelimelerden daha hızlı bağ kurar
İlk neşeli şarkılar çalmaya başlar başlamaz, kimse durmak bilmiyor. Helen Schulschenk ve Svenja Dirnberger, eğitimci ve kreş müdür yardımcısı, katılımcıları yönlendirerek birbirleriyle daha fazla kaynaşmalarını sağlıyor. Oda ritim, kahkaha ve hareketle doluyor. Deneyimleri gösteriyor ki: "Çocukların temel olarak hiçbir engeli veya önyargısı yoktur." Farklılıklar daha çok birbirleriyle farklı iletişim kurmalarından kaynaklanıyor. İşte bu yüzden ek ziyaretler çok değerli.
Geri bildirimler bu konsepti doğruluyor. Katılmak isteyen çocukların sayısı giderek arttığı için, ikinci bir grup kurulması planlanıyor. Kreş ve atölye arasında uzun süredir işbirliği var – örneğin fırın veya bahçecilik ve kreşin günlük işlerinde dış işyerinde çalışan bir atölye çalışanı aracılığıyla. Ancak koro projesi, iki kurumun bugüne kadarki en büyük ortak projesi.
Ortak deneyimlerle güven artıyor
Kısa bir süre sonra, başlangıçtaki çekingenlikten eser kalmaz. Çocuklar ve yetişkinler birlikte şarkı söyler ve dans eder. Till sonunda breakdans yeteneklerini sergilediğinde, herkes hayran kalır ve hemen hareketleri kendileri dener. En dokunaklı an müzik olmadan gelir: bir çocuğun dansçıya spontane bir şekilde sarılması. Ne güzel bir takdir!
Grubun resmi kapanışın ardından bir arada oturup gülmeye devam etmek istemesi her şeyi anlatıyor. Burada güven, sözlerle değil, ortak eylemlerle oluşuyor.
Helen Schulschenk, "Amacımız, bu karşılaşmalarla kalıcı bir güven ortamı oluşturmak" diyor. Sadece bir saat içinde yaşanan gelişmeler gösteriyor ki, enklüzyon en iyi, insanların hareket, müzik ve neşeyle gerçekten bir araya geldiği yerlerde başarılı oluyor. (hk)